17 เมษายน 2553

ทัพบกปกป้องคุ้มครองชาติไทย

พูดถึง "มาร์ชกองทัพบก" ไปเมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว

เช้าวันที่เขียนคอลัมน์นี้ "กองทัพ" ทหารบกเพิ่งรบกับ "กองทัพ" เสื้อแดงไปเมื่อคืนก่อน คนทั้งประเทศได้เห็นภาพนิ่งและภาพวิ่งจากวิดีโอกันเต็มตา

เป็นภาพที่คนไทยส่วนมากไม่คิดว่าจะต้องมาพบเห็นอีกแล้วในชาตินี้

แต่แล้วภาพที่กลับมายิ่งเลวร้ายกว่าเดิม มิหนำซ้ำยังจูงมือมากับเทคโนโลยีสมัยใหม่ เสนอหน้ามาให้เห็นทุกแง่ทุกมุมในจอโทรทัศน์ และจอคอมพิวเตอร์ ราวกับจะตอกย้ำให้เห็นถึงวิธีการและความคิดที่ชั่วช้า บวกความโง่เง่า ที่ผลักดันสถานะการณ์ให้ร้ายแรงยิ่งกว่าครั้งใด ๆ ใน 78 ปีของประเทศไทยยุคประชาธิปไตย

ภาพกองทัพทหาร รถยานยนต์หุ้มเกราะพร้อมปืนกลหนัก อีกทั้งเฮลิคอปเตอร์ ที่ขว้างแก๊สน้ำตาลงมาใส่หมู่คนที่อยู่ข้างล่างภาพทหารแบกปืน

ไม่ใช่ทหารแบกปืน ไปเบิกปูนมาโบกตึก อย่างที่เด็ก ๆ ร้องเล่นกัน

แต่เป็นทหารพร้อมอาวุธสงครามที่ถูกผู้มีอำนาจสั่งมาให้เผชิญหน้ากับคนไทยด้วยกัน

มือวิดีโอรายหนึ่ง นำเสนอภาพค่ำคืนแห่งมิคสัญญีนี้ พร้อมกับใช้เพลงมาร์ชกองทัพบกเป็นแบ็คกราวด์

เพลงที่เคยฟังแล้วเร้าใจ กลายมาฉุดใจให้หดหู่

ใครไม่เคยตั้งใจฟังเนื้อเพลง "มาร์ชกองทัพบก" ที่เขียนโดยครูแก้ว อัจฉริยะกุล ก็จงลองอ่านดูที่เห็นข้างล่างนี้

"เกิดเป็นชายชาญ ทหารบกไทย เก่งกาจใจฉกรรจ์ องอาจฟาดฟัน รบรันปัจจา

หากศัตรูจู่ จะยกมา เข้าอาสาฟันฝ่า รักษาถิ่น"

ประชาชนเป็น "ปัจจา" ของทหารหรือ ??

"เราเกิดเป็นไทย สมใจอาจิณ ปราบริปู อยู่บนพื้นดิน จะประหารให้สิ้นพื้นดินไทย"

ประชาชนเป็น "ริปู" ของทหารหรือ ??

"ทัพบกปกป้องคุ้มครองชาติไทย จะไม่ยอมหมู่อมิตรใด เลือดและเนื้อพลีให้ ยอมถวาย"

ประชาชนเป็น "อมิตร" ของทหารหรือ ทหารจึงยอมพลีเลือดเนื้อเพื่อปราบเขา ??

ทหารจะปกป้องคุ้มครองชาติไทย แต่ทหารลืมไปแล้วหรือว่า "ชาติ" คือ "ประชาชน" ??

"ต่างยอมอุทิศ ใจกาย ชีวาตม์มลาย ยอมตายเพื่อชาติ เรารบจนใจขาดเพื่อชาติของไทย"

ไฉนทหารรบจึงจนใจขาด "กับ" ประชาชน ไม่ใช่ "เพื่อ" ประชาชน"

"ณรงค์การศึก เกียรติมีบันทึก จารึกประวัติศาสตร์ คุณความดีสามารถไพรีแพ้พินาศถอยไป"

ประชาชนเป็น "ไพรี" ของทหารหรือ? การรบกับประชาชนเป็นเกียรติเป็นคุณงามความดีหรือ?? แน่ใจหรือว่าการปฎิบัติการของทหารครั้งนี้สมควรที่จะจารึกไว้ในประวัติศาสตร์??

วีรชนสมชื่อคือ บางระจัน จำมั่นไว้ เราเกิดมารุ่นหลัง ทุกวัยมิยอมโดยง่าย ขอตั้งใจว่า จะปฎิญาณร่วม รักษาไทยมั่นใจไม่หวั่น รุกโรมประจัญ โถมที่มั่นทลาย

เราไม่ยอม ถอยร่น เราจะรบจนเลือดหยาดสุดท้าย หากศัตรูมากน้อย สู้ตาย ฝากลายไว้ให้

เกิดเป็นชาย เชื้อชาติชาญ ทหารบกไทย เก่งกาจใจฉกรรจ์

เหล่าทหาร เป็นสง่าท่าที่ อยู่เป็นศรีเฟื่องฟู คู่ไผท ปราบเสี้ยนหนามแผ่นดิน จนหมดสิ้นไป ให้ไตรรงค์ ของไทย คงอยู่

หากทหารมองประชาชนเป็น "เสี้ยนหนามแผ่นดิน" ที่ต้องปราบให้หมดสิ้นไป ไตรรงค์ของไทยจะคงอยู่โดยไม่มีประชาชนหรือ?

เกียรติทหาร กองทัพบกชาติไทย อยู่ที่ไหนภูมิใจ ไม่อดสู

ทหารแน่ใจหรือว่าทั้งวันนี้และวันหน้า จะไม่อดสูกับเหตุการณ์ในวันเสาร์ที่ 10 เมษายน 2553 ??

เกียรติประวัติชี้ไว้ใคร ๆ ย่อมรู้ทั้งโลกเชิดชูทัพบกชาติไทยไว้แน่

โปรดดูข่าวรอบโลกที่เสนอเหตุการณ์คืนมิคสัญญี!!

ครูแก้ว อัจฉริยะกุล ไม่ใช่ทหาร แต่ครูเขียนเนื้อร้องได้งามสง่า เทียบเทียมกับท่วงทำนองมาร์ชของครูนารถ ถาวรบุตร ทำให้เห็นทหารในมโนภาพ และความหวังของประชาชน ทหารทรงเกียรติ เข้มแข็ง กล้าหาญ ผู้สามารถปกป้องคุ้มครองประชาชน และแผ่นดิน

แต่ผู้มีอำนาจกลับเลือกที่จะดึงรั้วของชาติมาล้อมบ้าน และตำแหน่งของตนเอง

ดึงกำลังทหารจากชายแดนและที่ต่าง ๆ กว่าครึ่งแสน (พล.อ.อนุพงษ์ใช้คำว่า "มหาศาล") หรือประมาณหนึ่งในสี่ของกองทัพบก เพื่อมาเตรียมปราบประชาชนในกรุงเทพฯ โดยไม่คำนึงถึง ความปลอดภัยของประชาชนในแนวชายแดน ที่ต้องอยู่โดยปราศจากกำลังทหารคุ้มครอง

ใช้อะไรคิดก็ไม่รู้

ด้วยความโฉดเขลาของผู้บ้าอำนาจเพียงไม่กี่คน ในที่สุด ประเทศไทยก็ต้องสูญเสีย ทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์สูญเสียทั้งประชาชน และทหารหาญที่ควรได้ไปปฎิบัติหน้าที่อันทรงเกียรติ และเหมาะสมของตนไปเป็นจำนวนมาก

ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับครอบครัวทหารและครอบครัวประชาชน รวมทั้งนักข่าวที่ต้องสูญเสียชีวิต และได้รับความบาดเจ็บในครั้งนี้

ขอแสดงความเสียใจร่วมคนไทยทั้งประเทศ

จากหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันอาทิตย์ที่ 18 เมษายน 2553 คอลัมน์ท่องโลกผ่านเพลง โดยคุณ ศุภาศิริ สุพรรณเภสัช

 

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

99/18 หมู่ 11 ซอยเสนานิคม 1 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569