โปรไฟล์ / งานบัญชี / แผนที่ / ติดต่อเรา / กลับหน้าแรก

 

ดอกไม้ที่แก่งคุดคู้

แก่งคุดคู้

ตะกอนกลางแม่น้ำทางไปปากชม

 

18 มกราคม 2553

เที่ยวเชียงคาน แคมป์ภูเรือ ตอน 2

กว่าจะได้เขียนตอน 2 เล่นเอาหลายวันเพราะโดนไข้หวัดรุมอย่าว่าแต่นั่งเขียนหนังสือเลยครับ แค่งานประจำเกี่ยวกับบัญชี และงานบัญชีของสำนักงานยังไม่มีสมองจะคิดเลย วันนี้ก็ยังไม่หายดีนัก แต่ด้วยฤทธิ์เข็มฉีดยาหมอ ทำให้อาการค่อยยังชั่ว พอมีสติขึ้นมาบ้างเช้าวันนี้มีงานใหม่เข้ามาอีก ลูกค้าบัญชีบริษัทสิงคโปร์ขอให้ช่วย ทำเอกสารบัญชีภายใน ซึ่งโดยปกติทางสำนักงานเอ็นเอส เบสท์ ไม่ได้รับทำ เพราะเราเห็นว่าน่าจะเป็นเรื่องภายใน โดยเฉพาะการจ้างพนักงานบัญชีในบริษัท เพื่อทำงานเหล่านี้ ขณะที่มีผมดูเอกสารทั้งหมดของลูกค้า ผมยังไม่รับปากว่าจะรับทำ ต้องมาประเมินสำนักงานเราเองก่อน โดยเฉพาะแบ่งเวลา และแบ่งทรัพยากรในสำนักงาน เพื่อรับงานด้านเดียวของลูกค้า 1 ราย ผมเป็นโรคค่อนข้างกลัว โดยเฉพาะปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะเกิดขึ้นแน่นอน แล้วทำให้เกิดความไม่เข้าใจกับลูกค้า มันเป็นบทเรียนในอดีตที่เคยเกิดขึ้นแล้วจริง ๆ

ตลอดทั้งวันที่ 30 ธันวาคมที่เชียงคานกิจกรรมช่วงกลางวันไม่มีอะไรให้ทำมากนัก แล้วผมก็เป็นประเภทไฮเปอร์ อยู่นิ่งไม่ได้ตื่นเช้ามาผมเดินรอบบริเวณที่พัก เห็นบ่อปลาในที่พักและแห ผมก็นึกสนุกอยากกินปลา เจ้าของบอกว่าทอดแหได้เลยถ้าทอดเป็นคิดปลานิลกิโลกรัมละ 50 บาท ผมเคยทอดแหตอนเด็ก ๆ แต่ด้วยสภาพร่างกายที่ผ่านศึกน้ำเมาช่วงดึก ทำให้เช้ายังมีแรงไม่มากนัก แหปากแรกที่ยังไม่เปียกน้ำ ผมสะบัดให้กางออกได้ไม่ยากนัก ได้ปลานิลมา 1 ตัวเล็กมากก็เลยปล่อย การเหวี่ยงครั้งที่สอง ที่น้ำหนักถูกแบกไปด้วย แห โซ่ และน้ำ แหแทนที่จะกางออกมันรวบไปเป็นกลุ่มลงไปในน้ำ ผมพยายามอีก 3-4 ครั้งไม่เป็นผลเจ้าของรีสอร์ทกลัวผมจะตกน้ำมากกว่าได้ปลา เพราะตลิ่งสูงเกือบ 2 เมตร แถมผมก็หมดแรง ป้าเจ้าของรีสอร์ทบอกว่าเดี๋ยวบ่าย ก็จะมีชาวบ้านมาขอซื้อปลา่แล้วจะแบ่งไว้จากที่เขาเหวี่ยงแหกันเอง

วันนั้นเลยตัดสินใจไปเที่ยวแก่งคุดคู้ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักมากนักไปดูว่าอะไรมันถึงได้ชื่อว่า แก่งคุดคู้ เราก็ได้รับคำตอบแก่งคุดคู้ เป็นตะกอนดิน และแก่นหินที่ยื่นลงไปในแม่น้ำโขงก็เท่านั้น ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่านี้พวกผมใช้เวลาดูกันไม่นาน ก็เลยแวะหาอาหารทาน เป็นร้านอาหารขึ้นชื่อสำหรับคนแถวนั้น เห็นมีคนแนะนำ ผมเองไม่ได้สนใจมากนัก ทีแรกกะว่าจะไปกินที่อื่นตัดสินใจเดินกลับรถ พอผ่านหน้าร้านอ่านเมนู โดยเฉพาะเมนูเกี่ยวกับปลา ซึ่งเคยได้ยินกิตติศัพท์มาบ้างว่า ถ้าจะกินปลาต้องปลา่แม่น้ำโขง คือสุดยอด พวกเราหารือกันไม่เกิน 2 นาทีเดินเข้าร้านทันที ผมยังแอบถ่ายดอกไม้เหลืองแดงมาฝาก ไม่รู้ว่าต้นอะไรแต่สีสดดี

ที่นี่เองเราได้กินปลานิลแม่น้ำโขง ต้องบอกว่าอร่อยมากเพราะผมเคยกินแต่ปลาที่มีกินคาว แต่ปลาที่นี่ไม่มีกลิ่นเลย ผมเห็นพ่อครัวย่างปลาห่อเกลืออยู่หน้าร้านนึกว่ามีสูตรลับ เพราะจะเอาไปเลียนแบบเวลากลับไปที่พัก เนื่องจากมีนัดกับปลานิลที่บ่อรีสอร์ทตอนเย็น

พ่อครัีวบอกว่าไม่มีสูตรลับอะไร เพราะปลาแม่น้ำโขงไม่คาวอยู่แล้ว เนื่องจากแม่น้ำโขงไหลแรงและไม่มีดิน ปลาจะกินทราย ก็แค่ย่างให้สุกเท่านั้น ผมเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วบอกกับพรรคพวกว่า จะทำอย่างไรดีกับปลาที่รีสอร์ท ย่างเกลือไม่ให้คาว (มีสูตรไว้เขียนตอนหลังเพื่อนที่เป็นผู้ตรวจสอบบัญชีสอนมา)

กินอาหารเสร็จพวกเราขับรถต่อไปที่อำเภอปากชม ห่างจากที่ผมอยู่ประมาณ 40-50 กิโลเมตรวิ่งเลาะแม่น้ำโขง ผมพยายามถามคนแถวนั้นก่อนจะเดินทางอยู่แล้ว ทุกคนบอกว่าไม่มีอะไรแต่ถนนเลียบโขงจะสวย ขณะนั้นคือประเภทเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา คือฟังไม่ได้ยินว่าปากชมไม่มีที่เที่ยว มุ่งหน้าจะไปปากชมอย่างเดียว ตามทางผมก็แวะไหว้พระตามปกติประมาณ 2 แห่ง

ตลอดทางผมไม่ได้แวะชมวิว แต่ก็ได้เห็นวิวแม่น้ำโขงข้างทางค่อนข้างแปลกตา คือเต็มไปด้วยตะกอนดินกลางแม่น้ำ เต็มไปด้วยต้นหญ้าแทบมองไม่เห็นสายน้ำ เป็นบรรยากาศแปลกตา พอไปถึงปากชมก็แทบหมดแรงเพราะเป็นตลาดเล็ก ไม่ต่างจากเชียงคาน ผมอยู่ที่ปากชมไม่นานก็กลับ ระหว่างทางจึงแวะถ่ายรูปแม่น้ำโขงมาฝาก เพราะมองแทบไม่เห็นน้ำตลอดทางไปปากชม

ถึงที่พักเจ้าของรีสอร์ทเอาปลานิลมาให้ผมตามที่รับปาก เป็น 10 ตัวผมก็ไม่ได้ปฏิเสธว่ามันเยอะเกินไป ถ้าหากกินปลาจนอิ่มอย่างอื่นคงไม่ต้องกิน

เจ้าของสูตรปลาไม่คาวย่างเกลือ บอกว่าเคยถามแม่ค้าแถวบ้านบอกว่า เวลาทำปลาเสร็จให้เอาปลาทิ่มหัวลง ประมาณ 10 นาที น้ำคาวปลาจะไหลออกจากปากปลา หลังจากนั้นเอาตระไคร้บุพแแตก ยัดเข้าไปในท้องปลา แล้วพอกเกลือทั้งตัวเอาไปย่างปลาจะไม่คาว พวกเราช่วยกันทำ

สรุปว่าปลาไม่คาวจริง ๆ แต่ปลาเหลือเยอะกินไม่หมด ต้องเอาไปแบ่งให้กับนักท่องเที่ยวห้องข้าง ๆ ที่มาเป็นกลุ่มใหญ่ คุยไปคุยมาพี่แกก็อยู่ลาดพร้าว กรุงเทพฯ เหมือนกับผม

จบตอน 2 ตอน 3 จะไปเที่ยวที่อื่นต่อ

ของฝากจากเมืองเชียงคาน จังหวัดเลย ที่คั่นหนังสือหากระดาษสวย ๆ พิมพ์รูปตัดตามตำแหน่งรูปแต่ละใบ เจาะรู หา่เชือกสวยร้อยจะให้ดีเชือกควรหาประเภทป่านปอ

สาม สอเสือ

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569