ประเทศไทยยังน่าอยู่


ผมเองค่อนข้างชอบท่องเที่ยวแบบธรรมชาติเป็นพิเศษ ไม่ถึงกับบุกป่าฝ่าดง เพราะรถยนต์ไม่ได้อำนวย ถ้าเที่ยวแบบนั้นต้องใช้รถ โฟร์วิล ก็อาศัยใช้รถเก๋งเที่ยวแถวภาคเหนือ ช่วงปลายปีซึ่งเป็นวันหยุดยาว ผมท่องเที่ยวแบบนี้มาประมาณ 10 ปี ไปเที่ยวทีก็ไปกันหลายคันทุกคนก็ขนของเหลือใช้ โดยเฉพาะเสื้อผ้าเหลือใช้ของตัวเอง และคนรอบข้างที่ยังดีอยู่ นอกจากนั้นบางปีก็ซื้อเครื่องเขียน ฟุตบอล อาหารแห้งไม่ต้องเอาไปเยอะนะครับพอไม่หนักรถมาก และไม่เป็นภาระในการเที่ยว

ติดหลังรถไปแจกแถวเหนือ ไม่มีจุดแจกไม่มีเป้าหมายท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ เห็นหมู่บ้านชาวเขา หรือโรงเรียนตามชายแดน ก็จะเอาไปแจก นอกจากนั้นที่บ้านผมจะมีนิตยสารเยอะมาก ปี ๆ หนึ่งผมว่าซื้อไม่ต่ำกว่า 100 เล่ม ก็จะติดหลังรถไปด้วย เจอตำรวจตระเวณชายแดน หรือพวกเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ก็นำไปแบ่งแจกแต่ละจุด ๆ ละ 20 เล่มให้ได้อ่านแก้เหงา ไม่ใช่แถวเหนืออย่างเดียวนะครับ แถวเมืองกาญจนบุรี ราชบุรี ก็มีตำรวจตระเวณชายแดน และเจ้าหน้าที่ป่าไม้เหมือนกัน

เจ้าหน้าที่เหล่านี้น่าสงสารนะครับ อยู่บนดอยคอยดูแลตามตะเข็บชายแดน ให้พวกเราที่อยู่ในเมืองได้สุขสบาย พวกอาหารพอมีกินแต่ไม่มาก ส่วนจะเจียดเงินซื้อหนังสืออ่านเห็นแล้วเสียดาย เงินเดือนน้อย ผมกับเพื่อนเที่ยวแบบนี้มานานแล้วครับ ทุกคนจะเตรียมเต๊นท์ไปด้วย ถ้าหากไม่มีที่นอนก็กางเต๊นท์ ควรไปกันหลายคันนะครับจะได้ช่วยกันดูแล โดยเฉพาะรถยนต์เวลาขับขึ้นเขาก็ใช้ความชำนาญพอสมควร เรื่องนี้ต้องฝึกกันนิดหน่อยแต่ก็ไม่ยากเกินไป

มีอยู่ครั้งหนึ่งหลายปีมาแล้ว พวกผมนัดแนะกันไปเที่ยวแถวภาคเหนือ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ ขับรถวนตามแผนที่ไปนอนตาม อุทยานแห่งชาติ (อช.) แต่ละที่ โดยทุกคนจะมีแผนที่ประเทศไทยกันไว้ในแต่ละคัน ช่วงนั้นเราเตรียมการนานเหมือนกันประมาณ 4-5 เดือน เพื่อนมีผับเล็ก ๆ อยู่ต่างจังหวัดรอบ ๆ กรุงเทพฯ ก็ตั้งกล่องบริจาคเพื่อเอาไปซื้อของไปแจกช่วงเที่ยวปีใหม่ ได้เงินมาหลายพัน ก็เอาไปซื้อเครื่องเขียน และเครื่องกีฬา เช่น ฟุตบอล วอลเลย์บอล บางคนเป็นเจ้าของโรงงานรองเท้าแตะก็ช่วยมาหลายโหล พอถึงสิ้นปีเราก็ขนของไว้ท้ายรถกระบะ แล้วก็แบ่งไปตามรถอีกหลายคันมีทั้งรถเก๋ง และรถกระบะ ขับออกจากกรุงเทพขึ้นเหนือตั้งเป้าขึ้นเชียงใหม่ก่อน เพราะน่าจะเป็นจุดแวะพักตาม อช. กางเต๊นท์นอนไม่เสียค่าที่พัก

ตื่นเช้าเราก็ขับรถไปจังหวัดแม่ฮ่องสอน ระหว่างนั้นก็เที่ยวไปเรื่อย ๆ โดยเฉพาะ วัดดัง ๆ ตามต่างจังหวัดสังเกตุในแผนที่ก็จะมี หรือไม่ก็ถามชาวบ้าน ไม่ต้องออกนอกเส้นทางมากนักเพราะจะทำให้เหนื่อยกับการขับรถวนไปวนมา มาถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน เราไม่ได้เข้าเมืองแต่วิ่งวนรอบนอกห่างตัวเมืองมาก ถามชาวบ้านตามข้างทางให้ช่วยแนะนำโรงเรียนชนบทหน่อย จะนำของมาแจก ชาวบ้านแนะนำให้ขึ้นเขาไปบนทางลูกรัง เห็นเส้นทางแล้วรถเก๋งหมดสิทธิ์ ก็เลยเอาของแจกทั้งหมดใส่ท้ายรถกระบะ ส่วนของเราเองเช่นเสื้อผ้าเครื่องนอน ใส่รถเก๋งล็อกเอาไว้แล้วก็ขึ้นกระบะเข้าไปโรงเรียน

เจอโรงเรียนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งมีครูคนเดียว เป็นทุกอย่าง ครูใหญ่ ครูเล็ก ภารโรง เป็นวันหยุดแต่เด็กก็มาอยู่ในโรงเรียน เราเข้าไปถึงเด็กก็งงขับรถเข้ามาทำไม เราก็บอกเด็กว่าช่วยตามครูให้หน่อยครับจะเอาของมาแจกให้เด็ก ๆ และชาวบ้านละแวกนั้น พอครูมาถึงถามถึงป้ายกลุ่มเวลาถ่ายรูปจะได้มีป้ายบอกว่าใครมาแจก พวกเราไม่มีครับเหมือนที่บอกไว้ตอนแรก เราไม่ได้มีจุดประสงค์มาแจกของอย่างเดียว เรามาเที่ยว และนี่ก็คืออีกกิจกรรมในการท่องเที่ยว

เราใช้แจกโดยแบ่งเป็นกอง ๆ วางไว้ในสนามหญ้าโดยเฉพาะเสื้อผ้า และรองเท้า ส่วนเครื่องกีฬาก็ให้ไว้กับโรงเรียน สิ่งของเป็นกองเราก็ใช้ถามเด็ก ๆ ว่าที่บ้านมีใครบ้าง ผู้ใหญ่ เด็ก หญิง ชาย แล้วเราก็แบ่งให้ทีละคน เด็ก ๆ พวกนี้ไม่โลภนะครับไม่ใช่อยากได้ใคร่มีเกินความจำเป็นเหมือนคนเมืองบางคน ให้หยิบกันเองก็หยิบแบบแบ่งกันแค่พอใช้

หลังจากแจกเป็นที่เรียบร้อย ครูก็บอกพวกเราว่าเด็ก ๆ อยากเล่นฟุตบอลกับพวกเรา พวกผมน่ะอายุก็เกือบจะ 40 กันหลายคน เราก็สู้แต่เวลาเราไปเที่ยวมักจะใส่รองเท้าแบบสบาย ๆ เช่นรองเท้าแตะ ก็เลยต้องถอดรองเท้าเล่นฟุตบอล กับเด็ก สุดท้ายพวกเราแพ้ครับ เพราะเด็กมันรู้ เล่นลากฟุตบอลเข้าดงต้นมัยลาภ ที่มีหนามเราวิ่งเข้าไปไม่ไหว แต่เด็กวิ่งหน้าตาเฉยพอเจ้าพวกนี้รู้ว่าเราตัวใหญ่กว่ามันก็เลยลากบอลเข้าดงมัยลาภยันเต เราก็ต้องปล่อยให้มันเล่นจนกระทั่งโดนยิงไปหลายลูก

ถึงจะแพ้แต่ก็มีความสุขพวกเราเที่ยวแบบนี้กันเกือบทุกปี ของมีเยอะบ้างน้อยบ้างตามกำลังเงิน
ผมว่าถ้าทุกคนท่องเที่ยวธรรมชาติแบบนี้ คนเหนือไปใต้ คนใต้ไปเหนือ คนอีสานมาภาคกลาง คนภาคกลางไปตะวันออก ไปกันให้ทั่วประเทศ
ประเทศไทย จะไม่มีชาวเขา ชาวเรา ชาวใต้ ชาวเหนือ ชาวอีสาน แต่จะมีแต่ชาวไทย

แบ่งปันกันนะครับ ผมว่าประเทศนี้ยังน่าอยู่ และน่าดู

สาม สอเสือ

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569