โปรไฟล์ / งานบัญชี / แผนที่ / ติดต่อเรา / กลับหน้าแรก

 

 

12 พฤศจิกายน 2554

เดินเที่ยวตลาดสร้างใหม่

     หลังจากอยู่หัวหินหลบน้ำท่วมกรุงมาหลายวัน เริ่มมีโอกาสไปเที่ยวในที่ใหม่ๆ คือ ผมมาบ่อยหัวหิน แต่เป็นการมาสั้น ๆ การมาหัวหินมาด้วยวัตรปฎิบัติเดิม ๆ คือ ไปทะเล ตีกอล์ฟน้อยมาก ใครๆ เขาก็นึกถึงทะเลเมื่อมาหัวหิน พออยู่นานวัน วัตรปฎิบัติเริ่มเปลี่ยนไป ไปทะเล 1 วันนอกนั้นนั่งอยู่โรงแรม ขับมอเตอร์ไซค์เช่าเที่ยวรอบเมืองที่เคยไปแล้วเท่านั้นเป็นการฆ่าเวลา จนไม่รู้จะไปที่ไหน

     คืนวันลอยกระทงมีพรรคพวกที่ทำงานอยู่หัวหิน มาหาบอกว่าจะพาไปเที่ยวตลาดน้ำสามพันนาม ชื่อนี้ผมชอบนะ สามพันนาม ที่แรกนึกว่าเจ้าของตั้งชื่อแต่เปล่าเพราะมันเป็นชื่อเดิมของคลอง ทำไมต้องสามพันนาม  ผมจินตนาการณ์ต่อ สงสัยน่าจะเป็นคลองขุดในอดีต อาจจะมีคนงาน 3,000 คน ช่วยกันขุด โดยมีหัวหน้างานคอยขานชื่อ นับจำนวน คนงานรวมกันแล้วได้ 3,000 คนมั้ง ผมมั่วคิดเองเองนะครับ

     หัวหิน เป็นถิ่นเก่า ความเป็นหัวหินที่ผมรู้จักก็มีแต่ทะเล กับหินในทะเล ใครเล่นน้ำไม่ระวังก็จะถึงเลือดตกยางออก เพราะเพลียงที่เกาะบนหินจะคมมาก นอกนั้นนึกไม่ออก ส่วนเรื่องอาหารการกินในหนังสือท่องเที่ยว มักจะให้ไปกินอาหารเช้า เช่น กาแฟ ต้มเลือดหมู ข้าวหมูแดง ประมาณนั้น ไปกินมาหลายเที่ยวงั้น ๆ นึกไม่ออกว่ามาโปรโปทได้ยังไง ความอร่อยผมหาไม่เจอจริงๆ ครับเพราะแถวออฟฟิศผมอร่อยกว่าเยอะ

     พูดถึงตลาดน้ำสามพันนาม กันต่อ มันเป็นตลาดสร้างใหม่พยายามใส่วัฒนธรรมโบราณ ให้ชนชั้นอีลิทไปเ้ดินไปเที่ียว ให้วัยรุ่นวัยโจ๋ ไปถ่ายรูปไปซื้อของด้วยความที่ไปเที่ยวสถานที่ประเภทนี้มาหลายแห่ง ก็เลยเฉยๆ ไม่ว่าจะเป็นของที่ระลึก วัฒนธรรมเก่าที่พยายามใส่เข้าไป มันไม่โดนสำหรับผมครับ แต่ก็ไปช่วยซื้อเสื้อยืด ช่วยกันอุดหนุน ที่มีสกรีน หัวหิน เป็นรูปนั้นรูปนี้ผมใช้เวลาเดินไม่นาน ก็กลับที่พักโดยจำอะไรไม่ได้มาก

     คืนวันต่อมามีคนบอกว่าลองไปเดินตลาดจักจั่นไปทางเขาตะเกียบ ในใจคิดอยากให้เป็นตลาดเก่า ตลาดชาวบ้านไปเดินเล่นดูว่าตลาดเป็นอย่างไร ไปแล้วก็เหมือนเดิมเป็นตลาดคล้ายกับสามพัีนนาม จากตลาดจักจั่น ไปใช้ชื่อฝรั่งว่า cicada ตลาดนี้ผมไม่ได้ซื้ออะไรเลยแค่มาเดินเที่ยวให้เปลืองแรงเล่น แต่คนที่ไม่ค่อยได้ไปอาจจะตื่นเต้นหน่อยนะครับ

     สาเหตุที่ผมไม่ซื้ออย่างเสื้อยืดสกรีน ผมว่าพ่อค้าดูถูกคนซื้อไปหน่อย บางร้านสกรีนเสื้อถูกใจครับ แต่ซื้อไม่ไหวจริง ๆ เอาเสื้อยืดบางถูก ๆ ตัวไม่กี่สิบบาท มาสกรีนไม่ใช่ผมรังเกียจ แต่ผมเคยใส่เสื้อประเภทนี้ขนาดใหญ่ที่สุด ไหล่ตึง ชายเสื้อเอวลอย ซื้อไปก็ไม่ใส่ไปสะดุดใจร้านขายภาพ คือ วาดกันสด ๆ ว่าจะซื้อแล้วครับราคาก็ไม่แพงมาก

     พรรคพวกที่มาด้วยบอกว่า ถ้าอยากได้ทำไมไม่วาดเอง ผมเองไม่ได้เรียนมาทางวาดภาพเลย แล้วจะวาดได้มั้ยเนี่ย คือผมเคยเอาสีน้ำละเลงบนกระดาษ จนกลายเป็นนกเพ็นกวิน ยืนบนโขกหิน ยืนมองพระจันทร์เสี้ยว พรรคพวกอาจจะทึกทักเอาเองว่าผมวาดภาพได้ ตัดสินใจไม่ลองก็ไม่รู้ กลับกรุงเทพรอบนี้จะไปซื้อเฟรมผ้าใบ ลองระบายด้วยสีน้ำมันกันซักตั้ง จะเป็นรูปอะไร หรือดูได้หรือไม่ค่อยว่ากัน

     มาตลาดจักจั่น จำได้ร้า่นเดียวร้านขายภาพก็ยังดีที่จำได้ตั้ง 1 ร้าน

สาม สอเสือ

    

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569