โปรไฟล์ / งานบัญชี / แผนที่ / ติดต่อเรา / กลับหน้าแรก

 

24 พฤศจิกายน 2557

เรื่องของเขียง

ผมเองไม่รู้เขียงเกิดขึ้นมายุคไหน ผมว่ามันคงเกิดมาตั้งแต่ยุคหินแล้วมั้ง สมัยก่อนอาจจะเป็นเขียงหิน ใช้หินแทนขวานสับเนื้อ มายุคสำริดยุคเหล็กก็คงเอาต้นไม้มาแทนเขียงหิน เพราะเวลาฟันเวลาสับมันจะสะดวก เขียง เขียง เขียง จะไปรู้ทำไมเกิดสมัยไหนยุคไหน ผมมโนไปงั้น

เรื่องที่จะเขียนนี่ก็เกี่ยวกับเขียง แต่ไม่ได้เกี่ยวกับประวัติเขียง

เรื่องมีอยู่ว่าตอนนั้นผมย้ายบ้าน ว่าจะขอแม่เอาเขียงติดมือมาด้วยคงจะแปลก ก็เลยหาซื้อใหม่ เขาว่ากันว่าเขียงที่ดีก็คือ เขียงไม้มะขาม เพราะเป็นไม้เนื้อเหนียวเวลาทำอาหารแบบโกรธๆ เราสามารถใช้มีดอีโต้ สับไปแรงบนเขียงก็ไม่เกินความเสียหาย

กว่าผมจะหาซื้อเขียงตามขนาดที่ต้องการใช้เวลานานเหมือนกันในกรุงเทพ เคยเห็นมีพ่อค้าเดินขายเป็นรถเข็น แต่ก็ไม่รู้ดีไม่ดี มะขามแท้หรือไม่ ผมลองซื้อมาอันแรกเข้าใจว่าไม้มะขามขนาด 8 นิ้ว ตอนซื้อก็โอเคแต่พอใช้งานมันเล็ก ไม่เหมาะกับการสับไก่เป็นตัว ถ้าสับไก่ทั้งตัวมีโอกาสหมาคาบไปกินครึ่งตัวที่ตกพื้น ทนใช้อยู่หลายปีเริ่มคนไม่ไหว จะสับไก่สับเป็ดทีก็ลำบาก

พอจะซื้อใหม่ก็หายากไม่รู้ซื้อที่ไหน อาจจะเป็นเพราะขี้เกียจตะเวณหาด้วย แล้วร้านรถเข็นก็ไม่ได้เห็นอีกเลย เคยเป็นมั้ยของพอไม่อยากได้จะเห็นบ่อย พอมีความอยากเท่านั้นแหละหาไม่ค่อยเจอ

ผมต้องอาศัยเขียงประเภทอื่นไปด้วย ไปเจอเขียงไม้มะขามมั้งซื้อมาจากห้างเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก็ไม่ใหญ่มาก ใช้ไปซักพัก เฮ้ยไม่ใช่เขียงต้องกลมดิ ผมประเภทอนุรักษ์ของเก่า อิอิ

หลังจากนั้นก็ซื้ออีกเป็นเขียงพลาสติกเวลาสับไก่ไม่ได้ฟีล คือมันควรจะเสียงแน่นๆ ปึ้กๆ เวลามีดกระแทกกับเขียงไม้ แต่พอเป็นพลาสติกมันดังโป๊กๆ มันไม่ใช่ เว้ยเฮ้ยแต่ก็ทนใช้หาของมาทดแทนยังไม่ได้

มีอยู่วันมีโอกาสไปฉะเชิงเทราไปวัดหลวงพ่อโสธร ไหว้พระเสร็จผมแวะไปกินข้าวตลาด อารมณ์อยากได้เขียงมันผุดขึ้นมาในสมองพอดี จริงๆ ไม่ได้คิดถึงก็คงไม่ได้ซื้อ เพราะไม่ได้ทำครัวบ่อยเพียงแต่อารมณ์อยากได้ยังมีอยู่

ตอนนั้นผมคิดว่าเขียงไม้มะขาม น่าจะหาซื้อต่างจังหวัดง่ายกว่าแล้วก็จริง ผมเดินไปถามร้านค้าในตลาด มีร้านไหนขายเขียงบ้างแม่ค้าก็ให้ความร่วมมืออย่างดี ชี้ไปที่ร้านขายเครื่องครัว ผมลองถามร้านเครื่องครัวร้านอื่น 2-3 ร้าน ไม่มีขายเขียงแสดงว่าเป็นของหายากมั้ง

ผมเดินไปร้านเป้าหมายอยากได้เขียงไม้ ขนาดประมาณ 14-16 นิ้ว แม่ค้าบอกราคาหลายร้อยเหมือนกันผมจำไม่ได้แล้วนานมาก เพราะผมไม่รู้ว่ามันมีความหนาเป็นปัจจัยเรื่องราคาเหมือนกัน ตกลงกันเอา 1 อันแม่ค้าเดินเข้าหลังร้านหยิบมาให้ สภาพเขียงเปียกโชกไปด้วยน้ำ

ผมถามว่าเขียงตากฝนเหรอด้วยความที่ไม่รู้ แม่ค้าบอกว่าจะเอาเขียงไปแช่น้ำส้มสายชูกับเกลือในตุ่ม เวลาคนมาซื้อก็จะไปควักมาได้

เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นวิธีการเก็บเขียง ผมถามว่าทำไมต้องทำแบบนั้นแม่ค้าบอกว่า น้ำส้มสายชูเจือจางกับเกลือจะช่วยให้เขียงไม่ขึ้นรา และไม่แตกร้าว ใช้ได้นาน ผมอุ้มเขียงกลับบ้านขนาด 14 นิ้วด้วยความดีใจ เหมือนถูกหวย....ฮา

ผมไม่รู้ว่าทำไมเขียงต้องแช่น้ำส้มสายชูและเกลือ แล้วทำไมมันไม่แตกร้าวแล้วทำไมไม่ขึ้นรา ต้องส่งให้แล็ปวิทยาศาสตร์ชั้นสูงพิสูจน์
...ฮา

กลับมาถึงบ้านผมสับไก่เป็ดด้วยความภูมิใจ ผมมีเขียงของตัวเองแล้วขนาดที่ใช้ได้ดีทีเดียว ก็พยายามรักษาความสะอาดด้วยการใช้ผ้าขาวบางคลุม เหมือนของสำคัญในชีวิต โดยไม่คิดว่านั่นคือผลร้ายต่อเขียงไม้

คิดเข้าข้างตัวเองว่าเขียงไม่ขึ้นราดำแล้วเพราะแม่ค้าบอก ผ้าขาวบางที่คลุมชื้นน้ำจากการซักแล้วคลุม แรกๆ ก็ไม่เป็นไรคลุมแบบนี้บ่อยๆ

นานเข้าเฮ้ยมีราดำปรากฎตัวให้เห็น มันแอบมาได้ไงวะะอุตสาห์คลุมผ้า

จนกระทั่งราดำปรากฎตัวอย่างชัดเจนแล้วเพิ่มขึ้น เดือดร้อนแล้วครับทำไงดี เปิดเน็ตถาม google ดีกว่าในฐานะคนรุ่นทันใช้เน็ต

มีคำแนะนำแปลกๆ เช่นเอามีดขูดออก ใช้เกลือผสมน้ำส้มสายชูล้าง ใช้สายฟอกขาว นึ่งเขียง ไฟลนหน้าเขียง เอาไปทิ้งซื้อใหม่ อันหลังนี่น่าจะเป็นวิธีสุดท้ายแล้วมั้ง เป็นคำแนะนำที่ทรงคุณค่ามากที่สุด เอาไปทิ้ง

ผมใช้ไป 3 วิธี เหลือนึ่งเขียง และเอาไฟลน ผมนึกยังไงก็ไม่น่าจะได้ผลมั้ง แต่วิธีสุดท้ายเอาไปทิ้ง กำลังดูเหตุผลทิ้งหรือเอาไปเป็นที่ทับกระดาษ...ฮา

คืนนั้นนั่งดูทีวีไปอ่านหนังสือไปเรื่องเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์อุษาคเนย์ (เกี่ยวอะไรกับเขียง) ผมเหลือบไปเห็นเขียงนอนอยู่มีราดำ ปรากฎอยู่บนหน้าเขียงด้วยความอึดอัด....มั้ง

วิธีต่อมานึ่งเขียง แล้วจะเอาอะไรนึ่งมันใหญ่ซะขนาดนั้น ขนาดเขียงกลายเป็นความทุกข์ในการหาที่นึ่ง...คริคริ

จะใช้ซึ้งก็ใบนิดเดียวมองไปเห็นกระทะ ซึ่งก็มีขนาดใหญ่พอควร ผมว่าน่าจะกว้าง 18 นิ้วได้มั้ง

เอาวะกระทะนึ่ง แล้วจะนึ่งยังไงฝาครอบก็ไม่มี ขนาดของฝาหม้อเอาไว้นึ่งก็เป็นความทุกข์อีกอย่าง...ฮา

ตัดสินใจขั้นเด็ดขาดเอาแค่ที่มีแล้วกันวะ เอาเขียงคว่ำใส่กระทะ แล้วใส่น้ำไม่ต้องมากไม่ถึงหน้าเขียง ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่าต้มเขียง เดี๋ยวพาลจะได้น้ำซุปเขียง คงหาคนกินไม่ได้

ความกลมของเขียง กับกระทะ มันเข้ากันพอดีผมบอกแล้วเขียงเหลี่ยมมันไม่ถูกจริต ไม่อย่างนั้นจะนึ่งเขียงไม่ได้ จะยุ่งยากเพราะไอน้ำจะลอดข้างเขียง ก็จะไม่ได้ความร้อนเต็มที่

ตามหลักของการนึ่ง พูดซะมีหลักการเลย

ผมเปิดไฟเตาแก๊สแรงจนน้ำเดือดเห็นไอน้ำลอดออกมาก็เบาไฟลง ปล่อยให้ไอน้ำมันเลียงหน้าเขียงไม้เกือบ 15 นาทีจนลืมนี่ถ้าเปิดไฟแรง ผมคงได้เขียงเผา

ผมวิ่งกลับมาที่เตาน้ำหมดเปล่าวะลืม เห็นไอน้ำยังอยู่ ก็เลยปิดเตาแก๊สใช้มือจับเขียงเพื่อจะพลิกดูหน้าเขียง ตอนจับมันไม่ร้อนเพราะอยู่ด้านบน ไม่โดนไอน้ำ แต่พอพลิกเขียงมือไปสัมผัสกับหน้าเขียงที่โดนไอน้ำ โอ้แม่เจ้าร้อนฉิบ ผมใช้วิชากายกรรมรีบเอามือช้อนไว้ใต้เขียงที่ไม่โดนไอน้ำ ถึงรอดมาได้ โชคดีตอนพลิกเขียงอย่างเร็วเขียงไม่ตกใส่ขา

ไปสังเกตหน้าเขียงได้ผลเว้ยเฮ้ย ราดำ ออกเกือบหมดขาวเกือบเหมือนของเดิม

แต่ตอนนี้กำลังมีปัญหาต่อมาไอน้ำเวลามันแทรกในเนื้อไม้ เวลามันออกมันออกเร็วทำให้เขียงไม้เริ่มมีรอยร้าวเล็กน้อยที่ผิวหน้า หลักการขยายตัวและหดตัวของเนื้อไม้ แต่ก็ยังใช้ได้ตามปกติ

เรื่องเขียงเขียง เวลาเขียน ถึงจะเป็นเขียงเป็นไม้ธรรมดา แต่มันมีวิทยาศาสตร์อยู่ในนั้น

สาม สอเสือ

 

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569