10 มีนาคม 2551

ของฝากจากคนบ้า

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมพักอารมณ์ด้วยการไปหาเพื่อนที่เป็นเจ้าของอู่ และนั่งดื่มเบียร์กันนิดหน่อย ความจริงแล้วผมไปเกือบทุกสัปดาห์ก็ว่าได้ อู่รถอยู่ในซอยสตรีวิทยา คนแถวลาดพร้าวซอย 71 หรือซอยเสนานิคม 1 จะเรียกว่าซอยโรงไม้ กลางซอยจะมีร้านรับซื้อของเก่าขนาดใหญ่ ซึ่งก็จะมีบรรดาซาเล้งเก็บของเก่านำไปขายมากมาย ตรงซอยร้านเก็บของเก่านั่นแหล่ะที่เป็น ที่ตั้งของอู่รถยนต์ของพรรคพวก

บ่อยครั้งที่ผมไปพบปะเพื่อนฝูงกลางคืนจะได้ยินเสียงพูดคุย ซึ่งเป็นการพูดคุยทุกวัน คนแถุวนั้นบอกว่าเป็นการคุยคนเดียว และก็คุยมาเป็นปีผมเคยเข้าไปสังเกตเหมือนกันว่าคุณกับใคร แต่ก็ต้องแอบฟังนะครับไม่ได้ถาม แต่ก็เป็นการแอบฟังแบบไม่ได้จับใจความ ก็เลยไม่รู้พูดเรื่องอะไรบ้าง แต่เท่าที่รู้ก็เป็นพูดถึงเศรษฐกิจ การเมือง การทะเลาะเบาะแว้ของคนในสังคม เจ้าของเสียงเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ยืนคุยอยู่ข้างกำแพงร้านรับซื้อของเก่า แต่เห็นไม่ชัดว่าบนกำแพงแขวนไว้ด้วยอะไร ผมก็เลยไปถามเพื่อนว่าเห็นผู้ชายคนนั้นคุยแต่ก็ไม่รู้คุยกับใคร

เพื่อนเล่าให้ฟังว่าเจ้าคนนี้มันคุยแบบนี้อยู่คนเดียว น่าจะสติไม่ค่อยดี แต่ไม่เป็นพิษเป็นภัย โดยสิ่งที่เป็นเพื่อนเจ้าคนนี้ก็คือกระจก และรูปคุณทักษิณ ชินวัตร แปะอยู่ข้างกระจก ด้วยความสงสัยช่วงกลางวันผมแวะไปที่อู่เพื่อนอีกครั้ง แล้วเดินไปดูแถวนั้น เพราะแน่ใจว่าเขาต้องออกไปเก็บของเก่าแน่ไม่มีคนอยู่ ผมเดินไปดูบริเวณนั้นเป็นกระจกส่องหน้าขนาด 2 ฝ่ามือ และรูปคุณทักษิณ ในชุดสีดำเป็นรูปตัดต่อตามนิตยสารธรรมดา แปะอยู่ข้างกระจก ที่ผมดูก็เพื่อลบข้อสงสัยของผมเท่านั้นไม่ได้คิดดูหมิ่นหรือเหยียดหยามคนสติไม่ดี

วันศุกร์ที่ผ่านมานั้นผมตัดสินใจว่าวันนี้จะพยายามฟังให้ได้ใจความ ว่าเจ้าคนนี้พูดว่าอะไรบ้าง ผมเข้าไปยืนข้างรั้วหลบเงามืดจากแสงไฟแล้วตั้งใจฟัง เป็นการพูดเรื่องทั่วไปเหตุการณ์ในบ้านเมือง เช่นว่า "นักการเมืองก็แบบนี้แต่ละคนเข้ามา อยากได้ยศอยากได้ตำแหน่งอยากได้ ฐานันดร ไม่มีคนรักประชาชนจริง ๆ ประชาชนจะตายกันอยู่แล้วจนกันทั่วหน้า ข้าวยากหมากแพง พวกท่านเคยรู้บ้างมั้ย" ผมฟังประโยคนี้ผมว่าไม่บ้าแล้วครับเป็นคนดี ๆ แน่เพราะใช้คำว่า ฐานันดร ซึ่งหาคนใช้ได้ยากแม้แต่คนดี ๆ เขาก็แทบจะไม่พูดกัน

แต่สิ่งที่สะกิตใจผมมากก็คือ ปัญหายาบ้าฟังแล้วผมเห็นด้วย เจ้าคนนี้พูดว่า "ปัญหายาบ้าจะแก้ยังไงมันก็ไม่หาย มันขายมันกินกันอยู่อย่างนี้จะแก้กันยังไง ฆ่าให้ตายมันก็ไม่หมดเสียเงินเสียทองไม่รู้เท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอกไอ้ยาบ้านี่ ทำไมไม่ทำแบบนี้เงินทองก็ไม่ต้องเสียรับรองได้ ยาบ้าหมด อยากให้ยาบ้าหมดต้องใช้ธรรมะ ใช้ธรรมะเข้าช่วยรับรองยาบ้าหมด เงินทองก็ไม่ต้องเสีย"

ผมตัดสินใจเดินกลับมานั่งคิดสิ่งที่ผมได้ยินจากคนบ้าคนหนึ่ง ผมไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้เราให้ความสำคัญกับพระ กับวัด แค่ไหนในฐานะที่ประเทศไทยเป็นเมืองพุทธ ทุกคนอ้างแต่ธรรมะ ทุกคนอ้างแต่คำว่าเมืองพุทธ แต่เราไม่เคยใช้อย่างจริงจัง เหมือนที่คนบ้ามันพูดหรือไม่ ยาบ้า มันถึงระบาดเข้าไปถึงวัด ถึงพระ องค์กรพุทธศาสนาเคยเอามาเป็นประเด็นหลักในข้อถกเถียงเรื่องนี้หรือไม่ หรือไม่เคยคิด หรือคิดแล้วทำไม่ได้ เห็นเย้ว ๆ ในเรื่องไม่เป็นเรื่อง บ้านตัวเองไม่เคยกวาดเคยล้าง อ้างนั่นอ้างนี่ ต่อต้านเหล้า ต่อต้านบุหรี่ ต่อต้านบ่อน แล้วเรื่องนี้ผมแทบจะไม่เคยได้ยินองค์กรไหน หรือคนไหนพูดถึง หรือมันไม่ดังมันไม่เท่เหมือนพูดเรื่องอื่น

ผมคงฝากอะไรใครไม่ได้ แต่ผมอยากจะบอกว่า มุมมองของคนบ้า บางครั้งก็แหลมคมพอที่จะสอนคนดีได้เหมือนกัน

สาม สอเสือ

 
 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569