24 กันยายน 2551

เที่ยวอัมพวา

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนี้ค่อนข้างโชคดี นอกจากจะมีหิ้งห้อยแมลงตัวน้อยที่ปล่อยแสงได้เป็นตัวชูโรงให้กับจังหวัด ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอีกมากมาย และก็ไม่ไกลกรุงเทพมากนัก ผมไปเที่ยวแบบไม่ได้ตั้งใจเพราะเดิมต้องการจะไปวัดสวนแก้วก็เลยไม่ได้เตรียมกล้องถ่ายภาพ ขับรถไปเรื่อยเกือบถึงวัดสวนแก้วแล้ว หันมาถามพรรคพวกว่าเคยไปตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงครามหรือไม่ พรรคพวกบอกว่าไม่เคยไปผมก็เลยถือโอกาสขับรถเลยไปไกลเกินกว่าที่ตั้งใจไปมาก

ผมเคยไปตลาดน้ำอัมพวามาแล้ว 1 ครั้ง โดยครั้งที่แล้วผมใช้วิธีนั่งเรือจาก อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ รัชกาลที่ 2 หรือเรามักจะเรียกสั้น ๆ ว่าอุทยาน ร.2 ใช้เวลาไม่นานนักเรือจะเลาะไปตามลำคลองให้เราสัมผัสกับบรรยากาศ 2 ฝั่งคลองที่เรียงรายไปด้วยบ้านไม้เก่าดูสวยงามแปลกตา เรือจะแวะตลาดให้เราเดินเล่นแต่ก็ไม่นานมากนัก มีเวลาพอกินข้าวและหาซื้อของใกล้เรือจอด

ส่วนครั้งนี้เป็นการเดินทางโดยรถยนต์ขับตรงถึง ตลาดน้ำอัมพวา วันที่ผมไปเป็นวันที่จังหวัดมีการจัดงานตลาดน้ำเป็นวันสุดท้าย ทำให้คนเยอะมากแต่ก็สนุกไปอีกแบบ ผมเลือกที่จะไม่นั่งเรือชมบ้าน 2 ฝั่งคลองแต่ผมอาศัยเดินเลาะริมคลอง ซึ่งมีของที่ระลึกขายมากมายโดยไม่ต้องถามสมัครพรรคพวกที่ไม่เคยไป หรือเคยนั่งเรือหรือไม่ พวกเราเริ่มต้นเดินฝ่ากลางตลาดไปขึ้นสะพานข้ามคลองเลี้ยวขวาหลังจากลงสะพานเรียบร้อย จะมีร้านขายข้าวแกงผมจำชื่อร้านไม่ได้ รสชาติอาหารพอกินได้ประทังความหิว แต่ได้บรรยากาศช่วยทำให้ข้าวแกงจานนั้นอร่อยขึ้นทันที ร้านนี้ครั้งที่แล้วผมก็มากินแล้ว 1 ครั้งเช่นเดียวกันสาเหตุที่ผมยังคงกินข้าวแกงและเจ้าเดิมเพราะมั่นใจว่าอย่างไรเสีย เป็นการเริ่มต้นการพักผ่อนที่ไม่ทำให้เสียบรรยากาศกับรสชาติอาหารแน่นอน

หลังจากกินข้าวกันเสร็จด้วยบรรยากาศที่เบียดเสียด พวกเราก็แยกย้ายกันเดิน ผมยังเสียดายไม่ได้เอากล้องถ่ายภาพมาด้วย แต่ก็อาศัยโทรศัพท์มือถือรุ่นวัยรุ่นเมินใช้ถ่ายภาพพออาศัย ผมเดินไปเรื่อยชมบ้านไม้ที่แปลงสภาพเป็นร้านค้าขายของที่ระลึก ยังพบบ้านครูเอื้อ แห่งวงสุนทราภรณ์เลยถ่ายภาพเก็บไว้ ผมเดินจนสุดทางก็ต้องเดินข้ามสะพานมาเดินอีกฝั่งของคลอง จะสังเกตุได้ว่ามีของที่ระลึกขายพอสมควร แต่สิ่งของบางอย่างพยายามเป็นของที่ระลึกแต่ไม่ใช่ เช่น แผงเบอร์ 12 ราศี หรือแผงเบอร์น้ำเต้าปูปลา หรือไฮโลของไทย เพราะสิ่งเหล่านั้นมันมีแทบทุกตลาดในหลายจังหวัด ที่พยายามจะโปรโมทว่าเป็นตลาดเก่า ผมคิดว่าน่าจะซื้อเอาแถวโรงหนังปารีส ใกล้กับอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ข้อมูลไม่ยืนยันสาเหตุที่คิดว่าใช่เพราะในอดีตผมนี่เซียนเบอร์แผงพวกนี้ เสียเงินมาเยอะได้เงินก็มาก โดยส่วนใหญ่จะเล่นกับผู้ใหญ่แทงกันตราละร้อย ได้เสียกันรอบหนึ่งบางทีเป็นพัน นี่เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว

มาเข้าเรื่องกันดีกว่าในคลองจะมีแม่ค้าเอาของมาขาย เพื่อให้ได้บรรยากาศ แต่ผมดูแล้วน่าจะเป็นแม่ค้าตัวจริงไม่ใช่แม่ค้าชาวสวนที่นำของมาขายเอง แล้วก็มีขายก๊วยเตี๋ยวเรือเห็นนักท่องเที่ยวนั่งริมตลิ่งกับพื้นปูนนั่งกิน มองภาพแล้วก็สนุกดี เป็นการกินอาหารที่สนุกเหมือนย้อนเวลาสำหรับคนกรุงเทพ

ร้านสองริมคลองตกแต่งสวยงามแนวอาร์ตขายของที่ระลึก โดยเฉพาะเสื้อยืดดูจะเป็นที่นิยมเพราะเป็นสิ่งที่ผลิตง่าย โดยใช้การสกรีนแต่ที่ชอบอย่างหนึ่งที่นี่ไม่มีขาย

พระพุทธรูป ผมค่อนข้างจะแอนตี้เอามาก ๆ แผงร้านค้าบางแห่งหล่อพระพุทธรูปองค์เล็กมาขายฝรั่งโดยเฉพาะสวนจตุจัตร วางกันเกลื่อนพระพุทธรูปผมว่ามันคือสัญลักษณ์ของการนับถือของชาวพุทธ ลองคุณขายกันตั้งรวมกันมั่วไปหมด แล้วคนต่างชาติที่ซื้อไปและนับถือต่างศาสนาจะรู้มั้ยเนี่ยว่านี่มันเป็นสิ่งที่ชาวพุทธเคารพและกราบไหว้ ก็ขนาดพ่อค้าแม่ค้าคนไทยยังทำกันเสียเอง มันก็เลยเกิดเรื่องไม่ดีไม่งามในต่างประเทศออกบ่อย ที่เอาพระพุทธรูปไปวางตำแหน่งที่ไม่เหมาะสม ผมเคยถ่ายภาพมาหลายครั้งว่าจะเขียนถึงไม่ได้เขียนซักทีใช้โอกาสนี้เขียนซะเลย

จบกันดื้อ ๆ ไปเที่ยวซะตลาดน้ำอัมพวาดีกว่าอยู่เปล่า ๆ จมอยู่กับความเครียดในกรุงเทพเดี๋ยวการเมืองใหม่จะมา ว้าเว่ สิ้นดี

สาม สอเสือ

 

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569