พวกเฮงซวย


ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณที่ผมได้ระบายใน WEB นี้ผมไม่แน่ใจว่าจะไปลงหรือไม่ ผมเองประสบปัญหาเศรษฐกิจมาตั้งแต่ปี 2540 ตั้งแต่เงินบาทลอยละล่อง ดอกเบี้ยสูง เพิ่งจะเริ่มทำธุรกิจปี 2538 เอาบ้านเข้าแบงก์ได้เงินมาหวังจะมาเป็นอาชีพ กิจการช่วงแรกก็ไปได้ดี แต่ยังไม่ทันจะเริ่มเข้าที่เข้าทาง เงินกู้เพิ่งเริ่มคืนได้ไม่นาน เป็นหนี้อยู่ล้านกว่าบาท เศรษฐกิจทรุดดอกเบี้ยแบงก์ที่คุยกันไว้ตอนกู้ 13-15 เปอร์เซนต์ ทยอยคืนไม่ทัน ลูกค้าเริ่มเบี้ยว แบบเบี้ยวแล้วเบี้ยวอีก เงินคืนแบงก์เริ่มกระตุก สุดท้ายดอกเบี้ยผิดนัดชำระ 32 เปอร์เซนต์เป็นอันว่าตายเรียบร้อยหมดตัว บ้านถูกฟ้องดำเนินคดีกว่าจะสิ้นสุดต้องหาคนมาซื้อคืนก็ใช้น้องสาวแฟนมาซื้อ โดยตนเองผ่อนเหมือนเดิม เริ่มผ่อนปี 2546

ช่วงนั้นไม่มีเครดิตเหลืออยู่เลยเพราะติดเครดิตบูโร เริ่มขายของแบบเปิดท้าย ไม่มีเงินซื้อสินค้ามาขายก็เริ่มดัดแปลงของบางอย่างมาขาย พอขายได้แต่ก็ขาดทุนบ่อย ขายอยู่เกือบ 2 ปีเลิก เริ่มกับมาทำงานของตัวเองถนัด (ไม่บอกว่างานอะไรแต่งานถูกกฎหมาย) ไม่มีทุนเพื่อฝูงเก่าให้ยืมเครดิต ไปทำบัตรเครดิตมาใช้ก่อน ทำอยู่หลายใบจนประวัติตัวเองเริ่มคลายเมื่อปี 2547 ต้นปีก็เริ่มทำเองกู้เงิน พวกเงินกู้บุคคลเองตามนอนแบงก์ กิจการเริ่มดีขึ้นมีเงินใช้จ่าย จ่ายหนี้ไปได้พักใหญ่ ๆ เอาอีกแล้วครับท่าน เศรษฐกิจมาแบบนี้อีกแล้ว

ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมาโดนเบี้ยวอีกแล้วครับ โดนดึงเช็คด้วย นัดแล้วโดนเลื่อนไปเกือบ 3 เดือนเลื่อนแล้วเลื่อนอีก หลาย ๆ เจ้าเริ่มเหมือนกันจ่ายยากขึ้น แบงก์ และยิ่งนอนแบงก์ที่ผมไปเอาเงินเขามา เริ่มด่าแบบประจานไปถึงครอบครัว คนรอบข้างโทรไปพูดกับญาติพี่น้องผมขี้โกงบ้าง ฉ้อโกงบ้าง ญาติบางคนไม่มีความรู้เรื่องกฎหมาย เริ่มเดือดร้อนหาว่าผมไปโกงเงินเขามา คนทวงเริ่มด่าไปถึงแม่ว่าเลี้ยงลูกยังไง วันนี้ผมอายุเกือบ 50 ปี แต่โดนเด็กทวงหนี้ผมว่าอายุไม่เกิน 30 ปีด่าไปถึงแม่ผม

วันนี้ผมต้องพยายามหาเงินจ่ายลูกน้องให้อยู่กันได้ ส่วนผมโดนด่าประจานก็เลยเริ่มเบื่อ สุดท้ายเริ่มชินอ่านข่าวเศรษฐกิจทุกวัน เห็นบริษัทใหญ่ ๆ หลายบริษัทมีกำไร ได้แต่อิจฉาโดยเฉพาะกิจการที่เกือบจะผูดขาด อย่าง ปตท. ที่มีกำไรท่ามกลางคนจนกำลังจะตาย เดี๋ยวไฟฟ้าก็ขึ้นตามมาอีก ดอกเบี้ยก็เริ่มขยับ แก๊สก็ขอขึ้นด้วย ไอ้พวกนี้บริหารงานง่ายจัง มีภาระอะไรผลักมาที่ประชาชนอย่างเดียว แล้วเราก็เลือกไม่ได้ที่ต้องใช้ นอกจากจะย้ายไปอยู่ในป่า กินต้นไม้ใบหญ้า นุ่งใบไม้

ผมยังงงกับรัฐบาลชุดนี้ พูดอะไรพูดไม่หมดอย่างเช่นน้ำมันทำไมต้องอิงราคาสิงคโปร์ ซึ่งแพงลากเลือดแบบไม่มีเหตุผล ส่วนต่างน้ำมันสุก กับน้ำมันดิบ ทำไมมันต่างกันมากมายขนาดนั้น พรรคไทยรักไทย ผมเองเชียร์มาตลอดพรรคพวกเพื่อนฝูงในแวดวงช่วยกันเลือกขึ้นมา วันนี้ก็เหมือนกันหย่อนบัตรเลือกตั้งไปแล้วเหมือนกับหมดหน้าที่พลเมืองดีที่เขาบอกกัน สุดท้ายประชาชนอย่างเราผมว่าหลายล้านคนไม่มีทางเลือก พวกเราไม่ใช่กบเลือกนายนะครับ เพราะว่ากันตามจริงแล้ว ไม่มีนายให้เลือก พรรคไทยรักไทย ก็งั้น ๆ พรรคประชาธิปัตย์ ก็ด่าไฟแลบ พรรคชาติไทย ทำงานแบบหลบหลังผู้ใหญ่

วันนี้ผมเริ่มชินแล้วครับ ผมไม่รู้ว่าอีก 3 ปีข้างหน้าจะหย่อนบัตรเลือกใครดี หรืออีก 3 ปีจะมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่
จริง ๆ ผมอยากแช่งไอ้คนที่คิดไม่ดีกับคนไทย รังแกคนจนมีเยอะนะครับ แต่ไม่รู้จะแช่งไปทำไร บาปบุญคุณโทษไม่รู้มีจริงหรือเปล่า ทุกวันนี้พยายามทำความดี ไม่ใช่กลัวบาปบุญเพราะไม่ค่อยเชื่อ แต่เพื่อความสบายใจไม่เบียดเบียนใคร มีเหลือก็แบ่งปันให้คนที่ด้อยกว่า ไม่ใช่ทำทานเพื่อโลกหน้า เพราะผมก็ไม่เชื่ออยู่ดี แต่เห็นคนอื่นได้ในสิ่งที่เราไม่ได้ขาด ก็สบายใจสุขใจ

ทุกวันนี้ทำงานหนักแบบหนักสมอง ให้ลูกน้องอยู่กันได้ เหนื่อยครับ เหนื่อยมากด้วย

ผมเริ่มโกรธแล้วนะ...ไอ้พวกเฮงซวย

สาม สอเสือ

Copy right @ 2013 by nsbest.co.th All rights reserved .

120 ถนนเสนานิคม 1 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

โทร 02-9423520-2 โทรสาร 02-5702569